Uykusuz Geceler oratoryosu

Uykusuz Geceler oratoryosu

ERKEK:
Birinci Dünya savaşı bulmuştu sonunu,
Şaşırmıştı Avrupa kendi yolunu.

KIZ :
Fakat tanımıyordu Türk’ün oğlunu.
Donanmayla İzmir’e geldiği zaman,

KORO : Gözünü kırpmadı plan yaptı Ata’m.

ERKEK :
Düşman olmaz hayal kuruyor,
Anadolu’mu paylaşmak istiyordu.

KIZ :
Türk Milleti ise cesur, bekliyordu.
Güvenirken silaha çıldırmış düşman,

KORO : Mumlar bitti ama yine çalıştı Ata’m.

ERKEK:
Düşman olmuş batılının maşası
Unutmuş mu Fatih’i, Alparslan’ı?

KIZ :
Bilmiyor mu Türk’ün kalbinde yananı,
İsterken O, koparmayı candan,

KORO: Sabahlara kadar ayaktaydı Ata’m.

ERKEK:
Yurdum paramparça, her tarafta düşman,
Silahım süngü olsa, ekmeğim yavan,

KIZ :
Yine de eser rüzgarım, ah ne yaman
Sarılmışken çevrem doğudan, batıdan,

KORO : Mavi gözlerini hiç yummadı, sabaha dek Ata’m.

ERKEK:
Tutmuş düşman Kocatepe’yi dört yandan
Mehmetçik öldü, vatan kaldı yaşayan.

KIZ :
Bu gün Türkiye’m hediyedir O’ndan
Zor durumdayken millet, Allah’a tapan,

KORO : Uyku nedir bilmedi, düşündü hep Ata’m.

ERKEK:
İtalyan’ı, Fransız’ı ve Yunan’ı,
Tanıdı, kendini ateşe atanı,

KIZ :
Vatan için toprak altına yatanı
Unutmuşken bunu karşıdaki düşman

KORO : Dinlenmeden çare aradı Ata’m.

ERKEK :
Bir on Kasım sabahı güneş doğmadan
Yüce milletin matemi son bulmadan,

KIZ :
Dokuzu beş geçe durdu yelkovan.
Ebedi uykusuna dalarken Ata’m

KORO : Uyuyabilir mi hiç yas tutan vatan?

ERKEK :
Çalıyor acı acı bu gün sirenler,
Ağlıyor dünya yüzündeki tüm Türkler.

KIZ :
Neler kazandırdı ,O ,bizlere neler,
Ne yaşlar dindi , ne matem sona erdi,

KIZ VE ERKEK :
Ama kalbimizde hep,

KORO : ATA’M ÖLMEDİ